Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu

RODZAJ INWESTYCJI: OBIEKT UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ

INWESTOR: ASP IM. EUGENIUSZA GEPPERTA WE WROCŁAWIU

LOKALIZACJA: WROCŁAW

ZESPÓŁ WXCA: SZCZEPAN WROŃSKI, MICHAŁ CZERWIŃSKI, ANNA MAJEWSKA-KAROLAK, MAŁGORZATA BONOWICZ, AGNIESZKA WITASZEK, BARTŁOMIEJ KRUK, JAKUB MATELA

NAGRODY: III MIEJSCE W KONKURSIE ORGANIZOWANYM PRZEZ ASP WE WROCŁAWIU ORAZ WROCŁAWSKI ODDZIAŁ SARP

2022•08•04

 

Nowy gmach Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu tworzy przestrzenną strukturę, która dostosowuje się do potrzeb i wymagań użytkowników i ich wyobraźni, pozwala przetrwać próbę czasu przez ciągłe przeobrażenia się i przystosowanie się do nowych funkcji.

Elastyczność, adaptowalność, tradycja

Nowy gmach ASP to nowoczesny budynek dający przestrzeń do rozwoju myśli i twórczości studentów. Prosta, zwarta, pragmatyczna bryła wyłania się z ducha przedwojennej miejskiej tkanki, odnajduje kierunki i kompozycję organicznej, wytwórczej zabudowy. Reaguje na otaczające ją formy, wykonując subtelne gesty w ich kierunku. Regularne, rytmiczne otwarcia tworzą silne powiązania wnętrza z ogrodem oraz niczym obrazy tworzą kadry – zewnętrznej zieleni widzianej z wnętrza oraz twórczości wewnątrz budynku – eksponowanej na zewnątrz. W ten sposób ukształtowana bryła odpowiadać ma na wyrażoną przez przedstawicieli akademii wolę nieustającego  poszukiwania, odejścia od utartych schematów oraz porozumienia między kulturą, nauką i  sztuką.

Koncepcja struktury budynku sięga do tradycji budownictwa, przywołuje powszechne kiedyś rozwiązania, które mają szanse być odpowiedzią na współczesne problemy budownictwa. Masywne mury, wyważone przeszklenia oraz zwarta bryła pozwalają na efektywne gospodarowanie energią oraz zoptymalizowanie ilości niezbędnej infrastruktury.

Zrównoważone projektowanie

Projektując budynek mający za zadanie służyć społeczności akademickiej, jak i mając na uwadze dynamikę rozwoju miasta i możliwość wykorzystania w przyszłości budynku na inne cele, zaproponowano projekt o regularnym, czytelnym układzie. Siatka słupów w ortogonalnym, trzytraktowym układzie, umożliwia swobodną aranżację oraz podział na foremne moduły przestrzenne w dobrze oświetlonych naturalnym światłem traktach obrzeżnych -przeznaczonych dla sal wykładowych, pracowni, biur, zaś w centralnej części planu – przestrzeni komunikacji. Elastyczność, wielofunkcyjność i zdolność adaptacji do nowych potrzeb są kluczowymi założeniami projektowymi umożliwiającymi sprawne dopasowywanie przestrzeni budynku do nowych wyzwań funkcjonalnych i reagowania na zmiany, jak i aspektem decydującym o jego ekologiczności.

Głównym kierunkiem proekologicznym w projektowanym budynku jest jego efektywność przestrzenna i energetyczna, trwałość oraz wspomniana już elastyczność. Zwarta, pragmatyczna forma oraz wyważenie proporcji otwarć w elewacji pomyślane zostały tak, aby zagwarantować racjonalne, oszczędne, a przede wszystkim wydajne energetycznie i przyjazne środowisku użytkowanie budynku nie wymagające angażowania złożonych, kosztownych technologii. Ważnym aspektem jest optymalne oświetlenie naturalnym światłem, uwzględnienie integracji izolacji termicznej, masy akumulacji (bezwładność cieplna).

Wpisanie w kontekst

Nowy 7-kondygnacyjny budynek Akademii Sztuk Pięknych zlokalizowany jest na Przedmieściu Oławskim, w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta. Od XIII wieku rozwijał się tu przemysł, a obecnie jest to dynamicznie rozwijający się ośrodek kultury z licznymi muzeami. Drobno-tkana struktura zewnętrznych ścian  z cegły przywołuje pozytywne skojarzenia z historycznymi ceglanymi obiektami (również przemysłowymi) w tej części Wrocławia. Geometria subtelnych pochyłości i załamań kierunków poszczególnych płaszczyzn to odwołanie się do organicznej, historycznej, nieznacznie nieregularnej zabudowy a także masywnych, wertykalnych brył i konturów form przemysłowych, hangarów czy kominów.

Ważnym aspektem jest relacja nowoprojektowanej elewacji w pierzei ulicy Traugutta z historyczną zabudową. Zaproponowana forma ukształtowana została w poszukiwaniu połączenia prostych, regularnych, efektywnych geometrii z subtelnymi przekształceniami (załamaniami płaszczyzn) niedosłownie odnoszącymi się – zarówno do gabarytów, form i kompozycji okien, gzymsów i spadzistych dachów miejskich kamienic jak i form istniejących i już nieistniejących obiektów przemysłowych.

Fasada północna będzie także zwieńczeniem osi widokowej ulicy Dobrzyńskiej, łączącej ulicę Traugutta z planowanym Placem Społecznym. Nowoprojektowany budynek wzmocni rolę Akademii jako istotnego elementu lokalnego centrum publicznych usług kulturalnych i społecznych.

?